Bella Roma

Σε μια απο τις ωραιότερες πλατείες της Ρώμης , στην piazza del Popolo 16, στο NAVONE, μπορείτε να πιείτε ένα δροσιστικό ποτό, να γευματίσετε και να κάνετε χάζι τους εκατοντάδες τουρίστες που περνάνε καθημερινά απο εκεί. Το μεσημεράκι , αλλά και νωρίς το απόγευμα , το απεριτίφ σας συνοδεύουν καλούδια, κέρασμα του καταστήματος.

Το εστιατόριο της χρονιάς για την πόλη του φωτός

La Société

Βρέθηκα στο Παρίσι πριν το Πάσχα για να παρακολουθήσω κάποια σεμινάρια μαγειρικής και όπως κάθε φορά, το βράδυ, έκανα τις γαστρονομικές μου βόλτες στα όμορφα παρισινά εστιατόρια.

Αυτή τη φορά ανάμεσα σε άλλα δοκίμασα και ένα εστιατόριο που μου πρότειναν ανεπιφύλακτα οι παριζιάνες φίλες μου.

Το πιο περιζήτητο μέρος τον τελευταίο χρόνο στο Παρίσι είναι το La Société ! μου είπαν με μια φωνή.

Έκλεισα λοιπόν ένα τραπέζι για τρεις. Η διεύθυνση μαγική … Place St Germain numéro 4, δίπλα στο θρυλικό Café de Deux Magots και Café de Flore, ακριβώς απέναντι από την εκκλησία.

Φτάνοντας είδα προς μεγάλη μου έκπληξη πως δεν υπήρχε καμία απολύτως πινακίδα στο εξωτερικό του κτηρίου, χρειάστηκε να ρωτήσω για να επιβεβαιώσω ότι το εστιατόριο βρίσκεται πραγματικά εκεί.

Μπαίνοντας ένας προθάλαμος με εξαιρετικά χαμηλά φωτισμό και 2 πανέμορφα κορίτσια με καλωσόρισαν με ευγένεια.

Τους είπα το όνομα της κράτησης και αμέσως ήρθε ο υπεύθυνος να με οδηγήσει στο κατάλληλο τραπέζι.

Άνοιξε η βαριά μαύρη κουρτίνα και βρέθηκα μπροστά σε ένα απίστευτο μπουφέ υποδοχής από ολόλευκο μάρμαρο που έμοιαζε με γλυπτό.

Η σάλα τεράστια και με πολύ μοντέρνο διάκοσμο. Λιτά γυάλινα χαμηλά τραπέζια και χαμηλές καρέκλες. Τεράστια μακρόστενα φωτιστικά πιασμένα σε δερμάτινα σχοινιά κρεμόντουσαν από το ταβάνια. Τα χρώματα στους τόνους του γκρι με έργα τέχνης ,στους τοίχους, να θυμίζουν περισσότερο γλυπτά και όχι πίνακες.

Ήμουν τυχερή διότι ήταν Δευτέρα και δεν είχε πάρα πολύ κόσμο, οπότε είχα και την άνεση της επιλογής στο που θα καθόμασταν. Διάλεξα ένα τραπέζι σχεδόν στο κέντρο της σάλας για να παρακολουθώ καλύτερα.

Την προσοχή μου τράβηξαν αμέσως μερικές πανέμορφες κοπέλες ντυμένες με μαύρα μίνι φορεματάκια, ψηλοτάκουνες γόβες και τσαντάκια χιαστί δεμένα με φουλάρια σε διαφορετικά χρώματα. Ναι ήταν οι σερβιτόρες, η αποθέωση της γαλλικής φινέτσας, κομψότητας και ομορφιάς.

Ένα τέτοιο όμορφο κορίτσι πλησίασε το τραπέζι μας και μας ρώτησε αν θέλαμε να πιούμε κάτι πριν το φαγητό. Παρήγγειλα ένα cucumber martini και οι φίλοι μου Bloody Mary και Bellini. Όση ώρα απολαμβάναμε τα κοκτέιλ μας, περιεργαζόμασταν τον κατάλογο. Ανάμεσα στα κλασικά γαλλικά πιάτα, foie gras de canard , saint-Jacques και filet béarnaise τράβηξαν την προσοχή μου τα πιάτα με ασιατικά αρώματα: γαρίδες ψητές με ταιλανδέζικη sauce, γαρίδες τεμπούρα αλλά και σούπα με saint – Jacques γάλα καρύδας και lime!

Διάλεξα τη σούπα για πρώτο και τις γαρίδες για κυρίως. Γεύσεις δροσερές ελαφριές με ισορροπία αρωμάτων και οξύτητας. Η παρέα μου διάλεξε τα μεγάλα κλασσικά της γαλλικής κουζίνας τα οποία ήταν εξαίσια.

Γλυκό, διάλεξα τις αγριοφράουλες σε mille- feuille με απαλή κρέμα  και ένιωσα σε κάθε μπουκιά να σκάνε οι αρωματικοί μικροί καρποί ζουμεροί και γεμάτοι γλύκα.

Οι τιμές τσουχτερές αλλά άξιζε τον κόπο για μια φορά να κάνω δώρο στον εαυτό μου ένα τόσο υπέροχο δείπνο, άλλωστε είχα και τα γενέθλια μου εκείνο το βράδυ.

Επισκεφτείτε το θα σας εντυπωσιάσει.
http://www.societe-restaurant.com/

Λουκούμια από τον Ali Muhiddin Hacı Bekir

Λουκούμια από τον Ali Muhiddin Hacı Bekir

Όλοι γνωρίζουν αυτές τις γλυκές μπουκίτσες που λιώνουν στο στόμα , αρωματισμένες με τριαντάφυλλο, μαστίχα, γεμιστές με καρύδια, φιστίκι αιγίνης και ένα σωρό άλλα.

Όσοι έχουν ταξιδέψει στην πόλη σίγουρα έχουν δοκιμάσει τα ανεπανάληπτα λουκούμια του Χατζή Μπεκίρ που από γενιά σε γενιά παράγει το πιο μαλακό και αρωματικό λουκούμι που έχετε δοκιμάσει.

Λέγεται ότι ο πρόγονος του σημερινού ιδιοκτήτη γύρω στα 1750 επινόησε το μικρό αυτό γλυκό για να ευχαριστήσει τον σουλτάνο, που είχε βαρεθεί πια να τρώει σκληρές καραμέλες.
Έτσι το λουκούμι χάρισε στον Χατζή Μπεκίρ τον τίτλο του ζαχαροπλάστη του παλατιού.
Ο Χατζή Μπεκίρ έγινε σύμβολο μιας εποχής.
Λέγεται ότι Ο Μαλτέζικης καταγωγής ζωγράφος Vittorio Amadeo Preziosi απεικόνισε τον Χατζή Μπεκίρ στο έργο του «Ζαχαροπλάστης», το οποίο βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου.
Τα λουκούμια του, μπήκαν στα τραγούδια και στις σελίδες της λογοτεχνίας: -«Και του Χατζή Μπεκίρ λουκούμ ο αναστεναγμός του» τραγουδούσαν οι παλαιότεροι. Η Μαρία Ιορδανίδου αναφέρει στις σελίδες της «Λωξάνδρας» τα λουκούμια του Χατζή Μπεκίρ, ενώ η κόρη του εμίρη της Μέκκας, πριγκίπισσα Μιχμπάχ Χαϊντάρ, στο τρίτο κεφάλαιο του βιβλίου της «Αραμπέσκ», με τίτλο «Ο δημιουργός του τούρκικου λουκουμιού», αναφέρεται στον ονομαστό ζαχαροπλάστη και το μαγαζί του.

Τα λουκούμια έφτασαν από την Πόλη στην Ελλάδα στις αρχές του 19αιώνα και μεταμορφώθηκαν σε λουκούμια συριανά, ακανέδες Σερρών και σουτζούκ λουκούμια από την Κομοτηνή.


Συνταγές παλιές τούρκικες που όμως πήραν νέα διάσταση στα χέρια των ελλήνων ζαχαροπλαστών.

Το λουκούμι ενσωματώθηκε στα παραδοσιακά εδέσματα και ακόμα και σήμερα συνοδεύει άριστα τον ελληνικό καφέ στα μικρά καφενεδάκια αλλά και το τσίπουρο στα μοναστήρια καθώς και σε κάποιες ιδιαίτερες περιπτώσεις σε διάφορα μέρη της Ελλάδας.


Ο καθένας μας έχει το αγαπημένο του λουκούμι, εγώ μέχρι και πριν λίγες μέρες αγαπούσα το απλό τριανταφυλλένιο λουκουμάκι σε μέγεθος μπουκίτσας.

Τώρα όμως τα πράγματα άλλαξαν, σε αυτό συνέβαλε βέβαια η κουμπάρα μου, που μας έφερε δώρο ένα κουτί λουκούμια από τον Χατζή Μπεκίρ. Όταν το άνοιξα είδα μικρά λουκούμια σχεδόν διάφανα γεμιστά με μια άσπρη κρέμα, καϊμάκι σκέφτηκα….

Τότε έβαλα ένα στο στόμα και μόλις το δάγκωσα, ένιωσα το μαλακό και φρέσκο καϊμάκι να πλημμυρίζει το στόμα μου. Μια γλυκιά βελούδινη αίσθηση με ένα λουκούμι επίσης διάφανο και απαλό σαν βαμβάκι.

Αυτό ήταν, κρατήθηκα φυσικά να μη φάω όλο το κουτί σε 10 λεπτά!

Το αγαπημένο μου λουκούμι πια είναι το γεμιστό με καϊμάκι από του Χατζή Μπεκίρ. Όταν σας δοθεί η ευκαιρία δοκιμάστε το, θα θυμάστε τη γεύση του για πολύ πολύ καιρό…..

Η τούρκικη λέξη <> προέρχεται από την αραβική φράση <> που σημαίνει <<μαλακώνει το λαιμό>>

Ali Muhiddin Hacı Bekir

Hamidiye Caddesi No. 83 (map)

34110 Eminönü, İstanbul, Turkey

Tel: +90 (212) 522 0666
Χάρτης για το Haci Bekir

Maison Auer Nice

Αν ο προορισμός σας είναι η Νίκαια δεν πρέπει να παραλείψετε τα γλασέ φρούτα του Auer.
Ένα ζαχαροπλαστείο που ειδικεύετε στα φρούτα γλασέ αλλά και στις σοκολάτες. Από το 1820 προσφέρει με καταπληκτικά μικρά φρουτένια γλυκάκια αλλά και σοκολατάκια, φτιαγμένα με παραδοσιακές συνταγές που περνάνε από γενιά σε γενιά με σεβασμό στα αγνά υλικά.

Διεύθυνση:
Maison auer
7 rue Saint François de paule
06300 NICE
FRANCE
www.maison-auer.com
contact@maison-auer.com

Αγοράστε φλούδες πορτοκαλιού , λεμονιού, επικαλυμμένες με σοκολάτα, φράουλες αλλά και ότι άλλο φρούτο σας κάνει κέφι, διότι διαθέτει μια τεράστια ποικιλία.

Αγαπημένο μου το κάστανο, ζουμερό, αρωματικό σαν να το έκοψαν μόλις από το δέντρο.

Εκτός από τα υπέροχα γλυκάκια, θα σας εντυπωσιάσει το εσωτερικό του καταστήματος το οποίο διατηρείται ανέπαφο από το 1820!

Θα το συναντήσετε κάνοντας τη βόλτα σας στην παλιά πόλη, ανάμεσα στα καφέ και τους πλανόδιους πωλητές λουλουδιών και όχι μόνο.

Τέλος μην παραλείψετε να πάρετε και μερικά δωράκια για τους αγαπημένους σας, θα ενθουσιαστούν!!!